Gent geeft (opnieuw) goede voorbeeld: elke mens in armoede automatisch of proactief geven waar hij/zij recht op heeft — 27 september 2020

Gent geeft (opnieuw) goede voorbeeld: elke mens in armoede automatisch of proactief geven waar hij/zij recht op heeft

Heel wat sociale voordelen waar mensen in armoede recht op hebben, worden nog steeds niet automatisch toegekend door de overheid en andere instanties. “Iedereen weet nochtans dat papieren invullen en die opsturen een enorme drempel vormt. Gentenaars die dat niet doen krijgen dan niet waar ze eigenlijk wel recht op hebben” stelt Emilie Peeters, politiek voorzitter van sp.a Gent en lid van het Bijzonder Comité Sociale Dienst van het OCMW.

De Stad Gent kent wél al een tijdlang zoveel mogelijk sociale rechten automatisch toe en gaat nu ook nog gespecialiseerde maatschappelijk werkers aanduiden die cliënten en sociale organisaties zullen helpen bij de aanvragen” vult Rudy Coddens, schepen van Armoedebestrijding, aan. “In Gent zetten we al jaren in op nabijheid en op maatwerk voor elke OCMW-cliënt. We gaan echt naar de mensen toe die de weg niet vinden en proberen hen zoveel mogelijk te begeleiden om zeker te krijgen waar ze recht op hebben” duidt schepen Coddens.

Helaas doen de Vlaamse en federale overheid dat niét” vult Peeters aan. Een kortingbon van Fluvius (de beheerder van het elektriciteitsnetwerk) bij aankoop van een energiezuinige wasmachine of koelkast, vrijstelling van provinciebelasting, een busabonnement aan sociaal tarief, korting op de trein: het is maar een greep uit de lijst van zaken waar kwetsbare mensen recht op hebben maar die ze wél zelf moeten aanvragen.“Je vraagt je als weldenkend mens dan toch af: waaróm automatiseert men dit niet? In tijden dat overheidsdatabanken volop kunnen ‘gekruist’ worden, mét respect voor de privacy, moet dat toch mogelijk zijn. Soms lijkt het bijna een bewuste keuze om het niet te doen”aldus Peeters.

De Stad Gent kiest er dus duidelijk wél voor om dat te doen. De maatschappelijk werkers waarvan eerder sprake gaan aan het werk in elk welzijnsbureau in de stad, voor informatie en ondersteuning. Daarnaast organiseert de Sociale Dienst ‘Rechtenateliers’ in de verschillende wijken. Gentenaars krijgen er in groep informatie over rechten en sociale voordelen en gaan samen met experts aan de slag voor het aanvragen van hun rechten.

Rudy Coddens besluit met wijze woorden: “Ik zei dat al eerder en ik blijf daar ook bij: als elke politicus, op elk beleidsniveau, voluit zou kiezen voor armoedebestrijding, dan hoeft in een rijk land als België niemand arm te zijn.”

Emilie Peeters over Gentse coronamaatregelen: “Sossen ‘wogen zwaar’ op keuzes” — 3 september 2020

Emilie Peeters over Gentse coronamaatregelen: “Sossen ‘wogen zwaar’ op keuzes”

2020 is nu al een jaar dat niemand ooit nog zal vergeten. Het ‘coronajaar’ heeft ons dagelijkse leven grondig overhoop gegooid. Plots mochten we niet meer op bezoek bij onze grootouders in het woonzorgcentrum. Mochten we niet meer samen op café. Moesten ondernemers diep in het rood gaan om hun vaste kosten te blijven betalen. Werden heel veel mensen op tijdelijke werkloosheid gezet.

Da’s heftig, maar nodig. Want: iedereen kent wel iemand, veraf of dichtbij, die ziek is geworden. Sommigen overleden zelfs na een coronabesmetting. Op zo’n momenten hoor je de regels te volgen, ook al zijn die niet leuk.

Ondertussen gaat het al wat beter. We kunnen opnieuw iets gaan eten op restaurant. De winkels zijn terug open. Beperkt bezoek aan oma en opa is toegestaan. Maar corona is niet weg, helaas. We zitten op hete kolen voor een vaccin. Tot dat er is, moeten we leven met de coronamaatregelen.

Wat ondertussen duidelijk werd, is dat in tijden van crisis, zoals nu met corona, de mensen hoge verwachtingen stellen in de overheid. Het Gentse stadsbestuur weet dat al lang. Het heeft meteen een uitstekende mix van maatregelen samengesteld, van de aankoop van beschermingsmateriaal, over extra budget voor geestelijke gezondheidszorg en huurpremie, tot steunmaatregelen voor de cultuursector en de economie. Dat kost geld, bijna 22 miljoen euro om precies te zijn op het budget van dit jaar. Maar ook dát is nodig. De mensen verwachten daadkracht en wijze beslissingen van hun volksvertegenwoordigers. Terecht natuurlijk. Op het taartdiagram onderaan zie je tot op de euro hoe dat geld is verdeeld.

De Sossen in het college en de gemeenteraad hebben (zoals dat heet) ‘zwaar gewogen’ op de keuzes. Er is het meest geïnvesteerd in steun aan de meest kwetsbare Gentenaars, aan sociale verenigingen, aan lokale ondernemers en in onderwijs. Er loopt een duidelijke rode draad doorheen al die keuzes, namelijk: solidariteit met al diegenen die onze steun hard nodig hebben.

De komende jaren zullen ongetwijfeld nog extra investeringen nodig zijn. Maar de crisis heeft ook een mooie keerzijde. Nooit eerder zagen we zoveel spontane solidariteit bij de Gentenaars, individueel of in groep. Het is zaak om die solidariteit als het ware ‘vast te houden’, ook na corona. Eén ding is zeker: Sossen laten nooit iemand in de steek. Daar blijven we ons altijd 100% voor inzetten. Als iedereen nu ook inziet dat een sterke overheid nodig is, op alle niveaus, dan wordt het na corona niet gewoon anders (laat staan ’t zelfde als ervoor), dan wordt het #beternacorona.

Houd jullie goed en (hopelijk) tot snel!

Emilie Peeters
Politiek voorzitter sp.a Gent

— 2 juni 2020
“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven” — 18 mei 2020

“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven”

Het OCMW Gent geeft al sinds 2016 aanvullende financiële hulp aan mensen met een leefloon die daarvoor in aanmerking komen. Immers: met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven. De Gentse ‘pluspremie’ maakt die kloof kleiner, een uniek lokaal initiatief dat ondertussen al hier en daar werd gekopieerd. In Gent zelf werd het sinds 1 mei zelfs uitgebreid voor elke Gentenaar met een zeer laag inkomen, los van zijn statuut. Maar dat het überhaupt nodig is, is eigenlijk triest zeggen Rudy Coddens en Emilie Peeters. “Dit soort systeem van aanvullende financiële hulp zou niet afhankelijk mogen zijn van waar je woont maar voor álle Belgen moeten gelden. Het eerste werk voor de volgende federale regering?”

15,5% van de Belgen behoort tot de groep met een armoederisico. Dat lijkt logisch, als je weet dat een leefloon voor een alleenstaande maar 940 euro is, en maar 1.270 euro voor een persoon die samenwoont met een gezin ten laste. Logisch, maar helemaal niet ok: van die bedragen kan je nauwelijks menswaardig leven.

Gentse ‘pluspremie’ om kloof te dichten

Daarom nam het Gentse OCMW in 2016 het initiatief om Gentenaars met een leefloon of een invaliditeitsuitkering aanvullende financiële hulp te geven. Het bedrag wordt berekend rekening houdend met het beschikbare inkomen in het gezin en met de uitgaven om menswaardig te kunnen leven (de reële huurkost, de geschatte kosten voor de kinderen, voor voeding, voor gezondheidszorg, …). Een ‘pluspremie’ zeg maar, die het leven voor veel mensen menswaardiger maakt. Het is geen toeval dat Kortrijk (Philippe De Coene, sp.a) dat initiatief al overnam en dat Antwerpen (Tom Meeuws, sp.a) binnenkort haar eigen ‘klimpremie’ lanceert…

Ondertussen wordt de groep mensen die extra zorg nodig heeft zelfs zienderogen groter door de coronacrisis. Het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst (dat binnen het OCMW oordeelt over individuele hulpvragen) kreeg in april 2020 van 90% meer mensen de vraag om financiële steun – interimarbeiders, horecamensen, werkstudenten, freelancers uit de cultuursector en technisch werklozen die voor de crisis nét rondkwamen, maar nu de huishuur en ziektekosten niet meer kunnen betalen.

Daarom werd de uitbreiding van de groep rechthebbenden, die al voorzien was, versneld ingevoerd: sinds 1 mei krijgt iedereen met een te laag inkomen een aanvullende financiële hulp van gemiddeld 100 euro per maand (ook in dit geval rekening houdend met de hogervermelde voorwaarden).

Federale regering: veralgemeen aanvullende financiële hulp!

Voor al die mensen maakt de pluspremie van de Stad Gent een wereld van verschil. Maar uiteindelijk is dat niet meer dan een soort ‘symptoombestrijding’. Aan de basis ligt het feit dat de minimuminkomens voorzien door de federale overheid onvoldoende zijn om een menswaardig leven te leiden. In een welvarend land zoals het onze is dat ronduit beschamend.

Iedereen heeft nu de mond vol over hoe we niét terug kunnen naar business as usual eens de crisis achter de rug is; dat we lessen moeten trekken uit de impact ervan. ‘Never waste a good crisis’, #beternacorona. Wel: het allereerste wat de volgende federale regering moet doen, is werk maken van een systeem van aanvullende financiële hulp voor élke Belg in armoede, in plaats van te rekenen op de lokale overheid om daar voor te kiezen. Dat staat trouwens al twee opeenvolgende verkiezingen in zowat alle verkiezingsprogramma’s. Tijd om het ook te doén. Want het kan natuurlijk niet dat het afhangt van de stad waar je woont of je kan overleven of niet. Elke Belg gelijke rechten, dat zou evident moeten zijn.

De pluspremie kan op korte termijn worden aangevuld met een huurpremie voor iedereen die op de wachtlijst staat voor een sociale woning (Vlaanderen), meer sociale toeslagen op het groeipakket zodat gezinnen die het moeilijk hebben meer ademruimte krijgen, en het vlotter toekennen van het sociaal tarief voor internet/telefonie en nutsvoorzieningen.

De bal ligt voor open doel…

Rudy Coddens, schepen van Armoedebestrijding

Emilie Peeters, Politiek Voorzitter sp.a Gent & lid BCSD Gent

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent — 8 mei 2020

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent

Emilie Peeters is Politiek Voorzitter van sp.a Gent maar is ook lid van het ‘Bijzonder Comité van de Sociale Dienst’ van de Stad Gent, dat oordeelt over individuele hulpvragen bij het OCMW. Emilie was er dan ook bij toen het ‘Armoedebeleidsplan 2019-2025’ werd voorgesteld aan de gemeenteraad, op donderdagavond 7 mei 2020. De oprichting van een ‘Sociaal Innovatiefonds’ viel haar op.

“Door samenwerking wil de Stad nieuwe methodes vinden om armoede aan te pakken. Ik ben ervan overtuigd dat innovatie ook in dit geval essentieel is om stappen vooruit te zetten. Beleidsmakers, onderzoekers, het middenveld en burgers: elk kunnen ze ook in armoedebestrijding een essentiële rol spelen. Elke crisis (zoals de coronacrisis vandaag) toont ons dat meer samenwerking nodig is om tot een oplossing te komen. Ik heb trouwens recent zelf nog een opiniestuk geschreven waarin ik pleit voor meer overleg tussen de politiek en academici, om het best mogelijke beleid te maken voor de mensen. Rekening houden met de praktijkervaringen van het middenveld is hét medicijn tegen ‘ivoren-torenmaatregelen’; rekening houden met degelijk wetenschappelijk onderzoek is hét medicijn tegen populisme en fake news.”

Het is momenteel alle hens aan dek om een sociaal bloedbad te vermijden. Hoe meer mensen en organisaties daarover samen nadenken, hoe beter.

“Ik vroeg daarom aan Astrid De Bruycker, die als schepen onder andere bevoegd is voor Welzijn, Participatie en Buurtwerk, hoe dat precies zit met dat Sociaal Innovatiefonds. Hoe zal dat in zijn werk gaan? Wie zijn de ‘nieuwe actoren’ met wie zal samengewerkt worden? Wanneer zal het fonds starten?”

Astrid antwoordde dat het gaat om een gemeenschappelijk initiatief over verschillende beleidsdomeinen heen. “Elke twee jaar krijgt het stadsbestuur een signalenbundel van het sociale middenveld, met een stand van zaken rond welzijn en armoedebestrijding in onze stad. Dat houdt beleidsmakers – zowel lokale als bovenlokale overheden – wakker, zo kunnen we snel inspelen op nieuwe tendensen. We vonden dat we aan die cyclus ook een serieus budget moesten koppelen. We hebben per twee jaar 600.000 euro vrijgemaakt, om samen met de welzijnsactoren prioriteiten te bepalen en innovatieve acties (die het welzijn van de Gentenaars op een nieuwe manier bevorderen) te ondersteunen. Als je daar de centen bijtelt die al voorzien waren voor sociale projecten kom je aan 800.000 euro. We zijn net gestart, binnenkort hoort u daar dus zeker meer over!”

Het was geen gewone Dag van de Arbeid voor de Gentse socialisten, maar vanuit hun kot toonden ze toch hun solidariteit. — 1 mei 2020
Als kind had ik één grote droom: de schoonste majorette van de 1 mei-stoet worden! Die droom leeft voor altijd op een foto… —
1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant” — 30 april 2020

1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant”

Een vriendin vertelde mij onlangs dat haar man zijn eerste loon als tijdelijke werkloze had gekregen: 429,51 euro voor 9,5 dagen werk. “Ikzelf werk nog, dus we slaan er ons wel door”, zei ze. Maar wat met al die mensen die er alleen voor staan? Wat met gezinnen waarin beide partners tijdelijk werkloos zijn … en dus vaak slechts één loonbrief verwijderd van armoede? Wat met mensen die niet eens een kot hébben om in te blijven?

Op 1 mei 2020 zal het precies 130 jaar geleden zijn dat de eerste ‘1 mei-actiedag’ in Europa plaatsvond. Onze ‘Dag van de Arbeid’ zal er dit jaar noodgedwongen anders uitzien, maar hij zal er niet minder strijdbaar om zijn. Normaal vieren we ‘mei-avond’ op 30 april met de kameraden, trekken we in stoet door Gent de dag nadien, luisteren we naar bevlogen toespraken en houden we een groot volksfeest achteraf. Corona maakt dat dit jaar allemaal onmogelijk. Maar dat betekent niet dat we 1 mei ongemerkt voorbij laten gaan.

Lees mijn volledige 1 mei boodschap op dewereldmorgen.be

Het medicijn tegen populisme: hoe de ziekte van deze tijd aanpakken — 1 april 2020

Het medicijn tegen populisme: hoe de ziekte van deze tijd aanpakken

Artsen die oproepen om niet meer naar ‘de politiek’ te luisteren, maar enkel naar wetenschappers. Donald Trump en Boris Johnson die de aanbevelingen van wetenschappers naast zich neerleggen en voortdurend hun mening over de aanpak van de corona crisis herroepen, terwijl ondertussen vele mensen sterven. Het zijn dwaze discussies waar mensen tijdens de coronacrisis niks aan hebben. Integendeel: alle energie moet nu gaan naar de beperking van de pandemie. We hebben daarom niet minder maar net méér samenwerking tussen onderzoekers en politiekers nodig.

Lees mijn volledige opiniestuk op dewereldmorgen.be

Foto’s sp.a nieuwjaarsrecepties 2020 — 10 februari 2020