— 2 juni 2020
“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven” — 18 mei 2020

“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven”

Het OCMW Gent geeft al sinds 2016 aanvullende financiële hulp aan mensen met een leefloon die daarvoor in aanmerking komen. Immers: met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven. De Gentse ‘pluspremie’ maakt die kloof kleiner, een uniek lokaal initiatief dat ondertussen al hier en daar werd gekopieerd. In Gent zelf werd het sinds 1 mei zelfs uitgebreid voor elke Gentenaar met een zeer laag inkomen, los van zijn statuut. Maar dat het überhaupt nodig is, is eigenlijk triest zeggen Rudy Coddens en Emilie Peeters. “Dit soort systeem van aanvullende financiële hulp zou niet afhankelijk mogen zijn van waar je woont maar voor álle Belgen moeten gelden. Het eerste werk voor de volgende federale regering?”

15,5% van de Belgen behoort tot de groep met een armoederisico. Dat lijkt logisch, als je weet dat een leefloon voor een alleenstaande maar 940 euro is, en maar 1.270 euro voor een persoon die samenwoont met een gezin ten laste. Logisch, maar helemaal niet ok: van die bedragen kan je nauwelijks menswaardig leven.

Gentse ‘pluspremie’ om kloof te dichten

Daarom nam het Gentse OCMW in 2016 het initiatief om Gentenaars met een leefloon of een invaliditeitsuitkering aanvullende financiële hulp te geven. Het bedrag wordt berekend rekening houdend met het beschikbare inkomen in het gezin en met de uitgaven om menswaardig te kunnen leven (de reële huurkost, de geschatte kosten voor de kinderen, voor voeding, voor gezondheidszorg, …). Een ‘pluspremie’ zeg maar, die het leven voor veel mensen menswaardiger maakt. Het is geen toeval dat Kortrijk (Philippe De Coene, sp.a) dat initiatief al overnam en dat Antwerpen (Tom Meeuws, sp.a) binnenkort haar eigen ‘klimpremie’ lanceert…

Ondertussen wordt de groep mensen die extra zorg nodig heeft zelfs zienderogen groter door de coronacrisis. Het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst (dat binnen het OCMW oordeelt over individuele hulpvragen) kreeg in april 2020 van 90% meer mensen de vraag om financiële steun – interimarbeiders, horecamensen, werkstudenten, freelancers uit de cultuursector en technisch werklozen die voor de crisis nét rondkwamen, maar nu de huishuur en ziektekosten niet meer kunnen betalen.

Daarom werd de uitbreiding van de groep rechthebbenden, die al voorzien was, versneld ingevoerd: sinds 1 mei krijgt iedereen met een te laag inkomen een aanvullende financiële hulp van gemiddeld 100 euro per maand (ook in dit geval rekening houdend met de hogervermelde voorwaarden).

Federale regering: veralgemeen aanvullende financiële hulp!

Voor al die mensen maakt de pluspremie van de Stad Gent een wereld van verschil. Maar uiteindelijk is dat niet meer dan een soort ‘symptoombestrijding’. Aan de basis ligt het feit dat de minimuminkomens voorzien door de federale overheid onvoldoende zijn om een menswaardig leven te leiden. In een welvarend land zoals het onze is dat ronduit beschamend.

Iedereen heeft nu de mond vol over hoe we niét terug kunnen naar business as usual eens de crisis achter de rug is; dat we lessen moeten trekken uit de impact ervan. ‘Never waste a good crisis’, #beternacorona. Wel: het allereerste wat de volgende federale regering moet doen, is werk maken van een systeem van aanvullende financiële hulp voor élke Belg in armoede, in plaats van te rekenen op de lokale overheid om daar voor te kiezen. Dat staat trouwens al twee opeenvolgende verkiezingen in zowat alle verkiezingsprogramma’s. Tijd om het ook te doén. Want het kan natuurlijk niet dat het afhangt van de stad waar je woont of je kan overleven of niet. Elke Belg gelijke rechten, dat zou evident moeten zijn.

De pluspremie kan op korte termijn worden aangevuld met een huurpremie voor iedereen die op de wachtlijst staat voor een sociale woning (Vlaanderen), meer sociale toeslagen op het groeipakket zodat gezinnen die het moeilijk hebben meer ademruimte krijgen, en het vlotter toekennen van het sociaal tarief voor internet/telefonie en nutsvoorzieningen.

De bal ligt voor open doel…

Rudy Coddens, schepen van Armoedebestrijding

Emilie Peeters, Politiek Voorzitter sp.a Gent & lid BCSD Gent

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent — 8 mei 2020

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent

Emilie Peeters is Politiek Voorzitter van sp.a Gent maar is ook lid van het ‘Bijzonder Comité van de Sociale Dienst’ van de Stad Gent, dat oordeelt over individuele hulpvragen bij het OCMW. Emilie was er dan ook bij toen het ‘Armoedebeleidsplan 2019-2025’ werd voorgesteld aan de gemeenteraad, op donderdagavond 7 mei 2020. De oprichting van een ‘Sociaal Innovatiefonds’ viel haar op.

“Door samenwerking wil de Stad nieuwe methodes vinden om armoede aan te pakken. Ik ben ervan overtuigd dat innovatie ook in dit geval essentieel is om stappen vooruit te zetten. Beleidsmakers, onderzoekers, het middenveld en burgers: elk kunnen ze ook in armoedebestrijding een essentiële rol spelen. Elke crisis (zoals de coronacrisis vandaag) toont ons dat meer samenwerking nodig is om tot een oplossing te komen. Ik heb trouwens recent zelf nog een opiniestuk geschreven waarin ik pleit voor meer overleg tussen de politiek en academici, om het best mogelijke beleid te maken voor de mensen. Rekening houden met de praktijkervaringen van het middenveld is hét medicijn tegen ‘ivoren-torenmaatregelen’; rekening houden met degelijk wetenschappelijk onderzoek is hét medicijn tegen populisme en fake news.”

Het is momenteel alle hens aan dek om een sociaal bloedbad te vermijden. Hoe meer mensen en organisaties daarover samen nadenken, hoe beter.

“Ik vroeg daarom aan Astrid De Bruycker, die als schepen onder andere bevoegd is voor Welzijn, Participatie en Buurtwerk, hoe dat precies zit met dat Sociaal Innovatiefonds. Hoe zal dat in zijn werk gaan? Wie zijn de ‘nieuwe actoren’ met wie zal samengewerkt worden? Wanneer zal het fonds starten?”

Astrid antwoordde dat het gaat om een gemeenschappelijk initiatief over verschillende beleidsdomeinen heen. “Elke twee jaar krijgt het stadsbestuur een signalenbundel van het sociale middenveld, met een stand van zaken rond welzijn en armoedebestrijding in onze stad. Dat houdt beleidsmakers – zowel lokale als bovenlokale overheden – wakker, zo kunnen we snel inspelen op nieuwe tendensen. We vonden dat we aan die cyclus ook een serieus budget moesten koppelen. We hebben per twee jaar 600.000 euro vrijgemaakt, om samen met de welzijnsactoren prioriteiten te bepalen en innovatieve acties (die het welzijn van de Gentenaars op een nieuwe manier bevorderen) te ondersteunen. Als je daar de centen bijtelt die al voorzien waren voor sociale projecten kom je aan 800.000 euro. We zijn net gestart, binnenkort hoort u daar dus zeker meer over!”

Het was geen gewone Dag van de Arbeid voor de Gentse socialisten, maar vanuit hun kot toonden ze toch hun solidariteit. — 1 mei 2020
Als kind had ik één grote droom: de schoonste majorette van de 1 mei-stoet worden! Die droom leeft voor altijd op een foto… —
1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant” — 30 april 2020

1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant”

Een vriendin vertelde mij onlangs dat haar man zijn eerste loon als tijdelijke werkloze had gekregen: 429,51 euro voor 9,5 dagen werk. “Ikzelf werk nog, dus we slaan er ons wel door”, zei ze. Maar wat met al die mensen die er alleen voor staan? Wat met gezinnen waarin beide partners tijdelijk werkloos zijn … en dus vaak slechts één loonbrief verwijderd van armoede? Wat met mensen die niet eens een kot hébben om in te blijven?

Op 1 mei 2020 zal het precies 130 jaar geleden zijn dat de eerste ‘1 mei-actiedag’ in Europa plaatsvond. Onze ‘Dag van de Arbeid’ zal er dit jaar noodgedwongen anders uitzien, maar hij zal er niet minder strijdbaar om zijn. Normaal vieren we ‘mei-avond’ op 30 april met de kameraden, trekken we in stoet door Gent de dag nadien, luisteren we naar bevlogen toespraken en houden we een groot volksfeest achteraf. Corona maakt dat dit jaar allemaal onmogelijk. Maar dat betekent niet dat we 1 mei ongemerkt voorbij laten gaan.

Lees mijn volledige 1 mei boodschap op dewereldmorgen.be

Het medicijn tegen populisme: hoe de ziekte van deze tijd aanpakken — 1 april 2020

Het medicijn tegen populisme: hoe de ziekte van deze tijd aanpakken

Artsen die oproepen om niet meer naar ‘de politiek’ te luisteren, maar enkel naar wetenschappers. Donald Trump en Boris Johnson die de aanbevelingen van wetenschappers naast zich neerleggen en voortdurend hun mening over de aanpak van de corona crisis herroepen, terwijl ondertussen vele mensen sterven. Het zijn dwaze discussies waar mensen tijdens de coronacrisis niks aan hebben. Integendeel: alle energie moet nu gaan naar de beperking van de pandemie. We hebben daarom niet minder maar net méér samenwerking tussen onderzoekers en politiekers nodig.

Lees mijn volledige opiniestuk op dewereldmorgen.be

Foto’s sp.a nieuwjaarsrecepties 2020 — 10 februari 2020
Nieuwjaarsreceptie sp.a Gent: “Bij ons gaat het altijd en overal om solidariteit” — 1 februari 2020

Nieuwjaarsreceptie sp.a Gent: “Bij ons gaat het altijd en overal om solidariteit”

Op zaterdag 1 februari 2020 hield sp.a Gent haar nieuwjaarsreceptie, als laatste in de rij van politieke partijen in de stad. Plaats van afspraak: ‘De Meubelfabriek’, een tijdelijke invulling voor en door de buurtbewoners op de plek van de voormalige bowlingzaal en de fabriek Pauvers-Vandenberghe midden de Brugse Poort. Die liep helemaal vol met zo’n 200 leden. Onder hen alle lokale politici, oud-burgemeesters Frank Beke en Daniel Termont, én Gaston De Brie: 98 jaar jong en uitvoerig gelauwerd omwille van 76 (!) jaar lidmaatschap.

Mijn volledige speech lees je hier: https://www.s-p-a.be/media/content/attachment/20/02/01/Nieuwjaarstoespraak_Emilie_Peeters.pdf

En hier enkele persartikels:

En een filmpje:

Opinie: “N-VA de patroonheilige van de sociale huurder? Hypocrisie van de zuiverste soort!” — 12 januari 2020

Opinie: “N-VA de patroonheilige van de sociale huurder? Hypocrisie van de zuiverste soort!”

“De rotte appels moeten er uit”, stelde Vlaams minister Mathias Diependaele. “Een belangrijke overwinning voor de sociale huurders”, volgens Gents fractieleider Anneleen Van Bossuyt. N-VA spaarde de grote woorden niet na de veroordeling die sociale huisvestingsmaatschappij WoninGent dinsdag opliep. De grootste sociale woonmaatschappij van Gent kreeg een boete van 200.000 euro (waarvan 120.000 euro met uitstel) omdat ze 17 van haar 9.000 sociale woningen verhuurde terwijl die ongeschikt waren verklaard.

Il faut le faire. Cynischer wordt het niet. N-VA werpt zich plots op als de patroonheilige van de sociale huurder, terwijl ze op hetzelfde moment in de Vlaamse regering er voor zorgt dat de huurprijzen van sociale woningen stijgen. Jarenlang heeft oud-minister Homans – ook N-VA – geweigerd meer te investeren in sociale huisvesting. Dit is hypocrisie van de zuiverste soort. Eerst zelf de schaarste organiseren, en vervolgens de schuld geven aan diegene die in die context faalt. Het is wraakroepend.

WoninGent erkent dat het fouten heeft gemaakt. De situatie in de woningen waar de uitspraak over gaat, was onaanvaardbaar. De zeventien woningen zijn ondertussen opgeknapt of ontruimd, en de procedures aangepast. Maar dat neemt het probleem aan de basis niet weg. Er blijft een schrijnend tekort aan middelen voor het woonbeleid vanuit Vlaanderen.

WoninGent staat voor een enorme uitdaging. De woonmaatschappij heeft duizenden verouderde woningen. Veertig procent van de negenduizend woningen van WoninGent moet gerenoveerd worden. Bovendien zitten ook de andere sociale huisvestingsmaatschappijen in zwaar financieel weer.

De wooncrisis slaat in Gent hard toe. Onze stad heeft een goeie reputatie en is populair, heel veel mensen willen er wonen. Dat doet de prijzen voor huizen en appartementen de pan uit swingen. Steeds meer mensen kunnen daardoor niet meer op de private markt terecht. Al verschillende jaren dringt het stadsbestuur van Gent bij de Vlaamse overheid aan op meer geld voor sociaal wonen, bijvoorbeeld door het financieringsmodel van de sociale huisvestingsmaatschappijen te wijzigen. 

Daar komt niets van in huis, integendeel: er kwamen in Vlaanderen meer dan 15.000 mensen bij op de wachtlijst voor een sociale woning. Ondertussen werden dus ook de huurprijzen verhoogd. In de zogenaamde ‘startnota’ van Bart De Wever, vóór de vorming van de huidige Vlaamse regering, stond zelfs dat steden zoals Gent géén geld meer zouden krijgen voor de financiering van nieuwe sociale woningen. Dat maakt de intenties van N-VA helemaal duidelijk. Dat die partij zogezegd de kant van de sociale huurder zou kiezen, dat is de mensen blaasjes wijsmaken.

De Stad Gent daarentegen investeert de komende jaren wél stevig in het woonbeleid. Met 90 miljoen voor wonen wordt het budget verdrievoudigd. Dat is trouwens een keuze die letterlijk uit het programma van sp.a-Groen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 werd overgenomen. 37 miljoen gaat naar de bouw en renovatie van sociale woningen. Daarmee zijn onze intenties óók meteen duidelijk. 

Emilie Peeters
 Politiek Voorzitter sp.a Gent