“De rotte appels moeten er uit”, stelde Vlaams minister Mathias Diependaele. “Een belangrijke overwinning voor de sociale huurders”, volgens Gents fractieleider Anneleen Van Bossuyt. N-VA spaarde de grote woorden niet na de veroordeling die sociale huisvestingsmaatschappij WoninGent dinsdag opliep. De grootste sociale woonmaatschappij van Gent kreeg een boete van 200.000 euro (waarvan 120.000 euro met uitstel) omdat ze 17 van haar 9.000 sociale woningen verhuurde terwijl die ongeschikt waren verklaard.

Il faut le faire. Cynischer wordt het niet. N-VA werpt zich plots op als de patroonheilige van de sociale huurder, terwijl ze op hetzelfde moment in de Vlaamse regering er voor zorgt dat de huurprijzen van sociale woningen stijgen. Jarenlang heeft oud-minister Homans – ook N-VA – geweigerd meer te investeren in sociale huisvesting. Dit is hypocrisie van de zuiverste soort. Eerst zelf de schaarste organiseren, en vervolgens de schuld geven aan diegene die in die context faalt. Het is wraakroepend.

WoninGent erkent dat het fouten heeft gemaakt. De situatie in de woningen waar de uitspraak over gaat, was onaanvaardbaar. De zeventien woningen zijn ondertussen opgeknapt of ontruimd, en de procedures aangepast. Maar dat neemt het probleem aan de basis niet weg. Er blijft een schrijnend tekort aan middelen voor het woonbeleid vanuit Vlaanderen.

WoninGent staat voor een enorme uitdaging. De woonmaatschappij heeft duizenden verouderde woningen. Veertig procent van de negenduizend woningen van WoninGent moet gerenoveerd worden. Bovendien zitten ook de andere sociale huisvestingsmaatschappijen in zwaar financieel weer.

De wooncrisis slaat in Gent hard toe. Onze stad heeft een goeie reputatie en is populair, heel veel mensen willen er wonen. Dat doet de prijzen voor huizen en appartementen de pan uit swingen. Steeds meer mensen kunnen daardoor niet meer op de private markt terecht. Al verschillende jaren dringt het stadsbestuur van Gent bij de Vlaamse overheid aan op meer geld voor sociaal wonen, bijvoorbeeld door het financieringsmodel van de sociale huisvestingsmaatschappijen te wijzigen. 

Daar komt niets van in huis, integendeel: er kwamen in Vlaanderen meer dan 15.000 mensen bij op de wachtlijst voor een sociale woning. Ondertussen werden dus ook de huurprijzen verhoogd. In de zogenaamde ‘startnota’ van Bart De Wever, vóór de vorming van de huidige Vlaamse regering, stond zelfs dat steden zoals Gent géén geld meer zouden krijgen voor de financiering van nieuwe sociale woningen. Dat maakt de intenties van N-VA helemaal duidelijk. Dat die partij zogezegd de kant van de sociale huurder zou kiezen, dat is de mensen blaasjes wijsmaken.

De Stad Gent daarentegen investeert de komende jaren wél stevig in het woonbeleid. Met 90 miljoen voor wonen wordt het budget verdrievoudigd. Dat is trouwens een keuze die letterlijk uit het programma van sp.a-Groen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 werd overgenomen. 37 miljoen gaat naar de bouw en renovatie van sociale woningen. Daarmee zijn onze intenties óók meteen duidelijk. 

Emilie Peeters
 Politiek Voorzitter sp.a Gent