Coddens, Peeters en Verbeke over federaal regeerakkoord en strijd tegen armoede: “Hoop doet leven” — 17 oktober 2020

Coddens, Peeters en Verbeke over federaal regeerakkoord en strijd tegen armoede: “Hoop doet leven”

17 oktober 2020 is de ‘Dag tegen Armoede’. Armoede blijft een groot probleem in ons land, ook in Gent: 1 op de 6 Gentenaars leeft in armoede. Nu er eindelijk een nieuwe federale regering is, lijkt die dat probleem grondig te willen aanpakken. Een minimumpensioen van 1.500 euro, hogere uitkeringen, de aanpak van dakloosheid (‘housing first’), een ambitieus ‘Plan Armoedebestrijding’ in samenspraak met armoedeorganisaties: het staat allemaal in het regeerakkoord van de Vivaldi-coalitie (liberalen, socialisten, groenen en CD&V).

‘Onze’ Rudy Coddens, Emilie Peeters en Pascal Verbeke zijn al lang bezig met de strijd tegen armoede, in de praktijk, dicht bij de mensen. Wat verwachten zijn van de regering De Croo I?

Rudy Coddens (60), schepen van Armoedebestrijding, voorzitter van het Bijzonder Comité Sociale Dienst (BCSD) van het OCMW en van AZ Jan Palfijn:

“Uitkeringen optrekken richting armoedegrens is heel belangrijk”

We hebben een recordbedrag van 550 miljoen euro voor armoedebestrijding voorzien in deze bestuursperiode. Daar kwamen nog enkele coronamaatregelen bovenop. Het aantal rechthebbenden op een leefloon steeg in juni tot 5.488, het hoogste cijfer in 10 jaar. Armoede begint altijd bij een gebrek aan geld. Daarom geeft ons OCMW aanvullende financiële hulp, sinds 1 mei zelfs voor elke Gentenaar in financiële problemen. Maar eigenlijk mag je woonplaats geen rol spelen, iedereen in ons land moet steun kunnen krijgen. Dat de federale regering de uitkeringen wil optrekken richting armoedegrens is heel belangrijk. Ik zei het al: als elke politicus zou kiezen voor armoedebestrijding, dan hoeft niemand arm te zijn. Dat een socialiste minister van Armoedebestrijding is (Karine Lalieux, PS) doet het beste verhopen.

Emilie Peeters (37), onderzoeker International Centre for Reproductive Health (UGent), lid Bijzonder Comité Sociale Dienst, politiek voorzitter sp.a Gent:

“Fors investeren in geestelijke gezondheidszorg is logisch”

De mentale gezondheid van heel veel mensen staat onder druk. Corona maakt het leven bovendien niet gemakkelijker. De nood aan psychologische hulp bij mensen in armoede was al zeer hoog. Uit het BCSD weet ik dat dik 1.700 cliënten van onze sociale dienst (1 op 10) psychologische problemen heeft. Gelukkig kunnen zij terecht bij de Psychologische Dienst die ons OCMW heeft uitgebouwd. Maar iederéén zou de nodige psychologische hulp moeten kunnen vinden. De nieuwe federale regering wil fors investeren in geestelijke gezondheidszorg. Logisch, want die is duur en de wachtrijen zijn helaas vaak (te) lang. Daarnaast ben ik ook zeer tevreden dat de regering de gezondheidskloof tussen mensen met het hoogste en het laagste aantal te verwachten gezonde levensjaren met minstens 25% wil verkleinen tegen 2030. We moeten op alle beleidsniveaus sterker inzetten op het wegnemen van drempels naar gezondheidszorg. In Gent leveren ‘gezondheidsgidsen’ prachtig werk om mensen te begeleiden naar zorg. Misschien kan dat anderen inspireren?

Pascal Verbeke (51), medewerker Bond Moyson, lid Bijzonder Comité Sociale Dienst:

“Ambitieuze budgetten nodig om serieus VOORUIT te gaan”

Ik word dagelijks geconfronteerd met armoede. Ik roep op om daar samen tegen te vechten, want armoede is een onrecht. Er zitten veel mooie ambities in het regeerakkoord: geleidelijk hogere minima (1.500 euro netto pensioen onder andere); automatische toekenning van sociale rechten (op basis van inkomen in plaats van statuut); aanvullende steun tot het niveau van een waardig inkomen; dakloosheid en energiearmoede aanpakken; mensen aan een degelijke job helpen; ethische schuldbemiddeling… Allemaal stappen in de goede richting. Het armoedeplan zal bovendien gemaakt worden samen met mensen in armoede en armoedeverenigingen. En vooral: het regeerakkoord belooft aan de OCMW’s de nodige instrumenten en middelen. We zouden dus serieus VOORUIT kunnen gaan… als ook de budgetten volgen.

Gent geeft (opnieuw) goede voorbeeld: elke mens in armoede automatisch of proactief geven waar hij/zij recht op heeft — 27 september 2020

Gent geeft (opnieuw) goede voorbeeld: elke mens in armoede automatisch of proactief geven waar hij/zij recht op heeft

Heel wat sociale voordelen waar mensen in armoede recht op hebben, worden nog steeds niet automatisch toegekend door de overheid en andere instanties. “Iedereen weet nochtans dat papieren invullen en die opsturen een enorme drempel vormt. Gentenaars die dat niet doen krijgen dan niet waar ze eigenlijk wel recht op hebben” stelt Emilie Peeters, politiek voorzitter van sp.a Gent en lid van het Bijzonder Comité Sociale Dienst van het OCMW.

De Stad Gent kent wél al een tijdlang zoveel mogelijk sociale rechten automatisch toe en gaat nu ook nog gespecialiseerde maatschappelijk werkers aanduiden die cliënten en sociale organisaties zullen helpen bij de aanvragen” vult Rudy Coddens, schepen van Armoedebestrijding, aan. “In Gent zetten we al jaren in op nabijheid en op maatwerk voor elke OCMW-cliënt. We gaan echt naar de mensen toe die de weg niet vinden en proberen hen zoveel mogelijk te begeleiden om zeker te krijgen waar ze recht op hebben” duidt schepen Coddens.

Helaas doen de Vlaamse en federale overheid dat niét” vult Peeters aan. Een kortingbon van Fluvius (de beheerder van het elektriciteitsnetwerk) bij aankoop van een energiezuinige wasmachine of koelkast, vrijstelling van provinciebelasting, een busabonnement aan sociaal tarief, korting op de trein: het is maar een greep uit de lijst van zaken waar kwetsbare mensen recht op hebben maar die ze wél zelf moeten aanvragen.“Je vraagt je als weldenkend mens dan toch af: waaróm automatiseert men dit niet? In tijden dat overheidsdatabanken volop kunnen ‘gekruist’ worden, mét respect voor de privacy, moet dat toch mogelijk zijn. Soms lijkt het bijna een bewuste keuze om het niet te doen”aldus Peeters.

De Stad Gent kiest er dus duidelijk wél voor om dat te doen. De maatschappelijk werkers waarvan eerder sprake gaan aan het werk in elk welzijnsbureau in de stad, voor informatie en ondersteuning. Daarnaast organiseert de Sociale Dienst ‘Rechtenateliers’ in de verschillende wijken. Gentenaars krijgen er in groep informatie over rechten en sociale voordelen en gaan samen met experts aan de slag voor het aanvragen van hun rechten.

Rudy Coddens besluit met wijze woorden: “Ik zei dat al eerder en ik blijf daar ook bij: als elke politicus, op elk beleidsniveau, voluit zou kiezen voor armoedebestrijding, dan hoeft in een rijk land als België niemand arm te zijn.”

Emilie Peeters over Gentse coronamaatregelen: “Sossen ‘wogen zwaar’ op keuzes” — 3 september 2020

Emilie Peeters over Gentse coronamaatregelen: “Sossen ‘wogen zwaar’ op keuzes”

2020 is nu al een jaar dat niemand ooit nog zal vergeten. Het ‘coronajaar’ heeft ons dagelijkse leven grondig overhoop gegooid. Plots mochten we niet meer op bezoek bij onze grootouders in het woonzorgcentrum. Mochten we niet meer samen op café. Moesten ondernemers diep in het rood gaan om hun vaste kosten te blijven betalen. Werden heel veel mensen op tijdelijke werkloosheid gezet.

Da’s heftig, maar nodig. Want: iedereen kent wel iemand, veraf of dichtbij, die ziek is geworden. Sommigen overleden zelfs na een coronabesmetting. Op zo’n momenten hoor je de regels te volgen, ook al zijn die niet leuk.

Ondertussen gaat het al wat beter. We kunnen opnieuw iets gaan eten op restaurant. De winkels zijn terug open. Beperkt bezoek aan oma en opa is toegestaan. Maar corona is niet weg, helaas. We zitten op hete kolen voor een vaccin. Tot dat er is, moeten we leven met de coronamaatregelen.

Wat ondertussen duidelijk werd, is dat in tijden van crisis, zoals nu met corona, de mensen hoge verwachtingen stellen in de overheid. Het Gentse stadsbestuur weet dat al lang. Het heeft meteen een uitstekende mix van maatregelen samengesteld, van de aankoop van beschermingsmateriaal, over extra budget voor geestelijke gezondheidszorg en huurpremie, tot steunmaatregelen voor de cultuursector en de economie. Dat kost geld, bijna 22 miljoen euro om precies te zijn op het budget van dit jaar. Maar ook dát is nodig. De mensen verwachten daadkracht en wijze beslissingen van hun volksvertegenwoordigers. Terecht natuurlijk. Op het taartdiagram onderaan zie je tot op de euro hoe dat geld is verdeeld.

De Sossen in het college en de gemeenteraad hebben (zoals dat heet) ‘zwaar gewogen’ op de keuzes. Er is het meest geïnvesteerd in steun aan de meest kwetsbare Gentenaars, aan sociale verenigingen, aan lokale ondernemers en in onderwijs. Er loopt een duidelijke rode draad doorheen al die keuzes, namelijk: solidariteit met al diegenen die onze steun hard nodig hebben.

De komende jaren zullen ongetwijfeld nog extra investeringen nodig zijn. Maar de crisis heeft ook een mooie keerzijde. Nooit eerder zagen we zoveel spontane solidariteit bij de Gentenaars, individueel of in groep. Het is zaak om die solidariteit als het ware ‘vast te houden’, ook na corona. Eén ding is zeker: Sossen laten nooit iemand in de steek. Daar blijven we ons altijd 100% voor inzetten. Als iedereen nu ook inziet dat een sterke overheid nodig is, op alle niveaus, dan wordt het na corona niet gewoon anders (laat staan ’t zelfde als ervoor), dan wordt het #beternacorona.

Houd jullie goed en (hopelijk) tot snel!

Emilie Peeters
Politiek voorzitter sp.a Gent

“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven” — 18 mei 2020

“Met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven”

Het OCMW Gent geeft al sinds 2016 aanvullende financiële hulp aan mensen met een leefloon die daarvoor in aanmerking komen. Immers: met een leefloon kan je in ons land nauwelijks menswaardig leven. De Gentse ‘pluspremie’ maakt die kloof kleiner, een uniek lokaal initiatief dat ondertussen al hier en daar werd gekopieerd. In Gent zelf werd het sinds 1 mei zelfs uitgebreid voor elke Gentenaar met een zeer laag inkomen, los van zijn statuut. Maar dat het überhaupt nodig is, is eigenlijk triest zeggen Rudy Coddens en Emilie Peeters. “Dit soort systeem van aanvullende financiële hulp zou niet afhankelijk mogen zijn van waar je woont maar voor álle Belgen moeten gelden. Het eerste werk voor de volgende federale regering?”

15,5% van de Belgen behoort tot de groep met een armoederisico. Dat lijkt logisch, als je weet dat een leefloon voor een alleenstaande maar 940 euro is, en maar 1.270 euro voor een persoon die samenwoont met een gezin ten laste. Logisch, maar helemaal niet ok: van die bedragen kan je nauwelijks menswaardig leven.

Gentse ‘pluspremie’ om kloof te dichten

Daarom nam het Gentse OCMW in 2016 het initiatief om Gentenaars met een leefloon of een invaliditeitsuitkering aanvullende financiële hulp te geven. Het bedrag wordt berekend rekening houdend met het beschikbare inkomen in het gezin en met de uitgaven om menswaardig te kunnen leven (de reële huurkost, de geschatte kosten voor de kinderen, voor voeding, voor gezondheidszorg, …). Een ‘pluspremie’ zeg maar, die het leven voor veel mensen menswaardiger maakt. Het is geen toeval dat Kortrijk (Philippe De Coene, sp.a) dat initiatief al overnam en dat Antwerpen (Tom Meeuws, sp.a) binnenkort haar eigen ‘klimpremie’ lanceert…

Ondertussen wordt de groep mensen die extra zorg nodig heeft zelfs zienderogen groter door de coronacrisis. Het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst (dat binnen het OCMW oordeelt over individuele hulpvragen) kreeg in april 2020 van 90% meer mensen de vraag om financiële steun – interimarbeiders, horecamensen, werkstudenten, freelancers uit de cultuursector en technisch werklozen die voor de crisis nét rondkwamen, maar nu de huishuur en ziektekosten niet meer kunnen betalen.

Daarom werd de uitbreiding van de groep rechthebbenden, die al voorzien was, versneld ingevoerd: sinds 1 mei krijgt iedereen met een te laag inkomen een aanvullende financiële hulp van gemiddeld 100 euro per maand (ook in dit geval rekening houdend met de hogervermelde voorwaarden).

Federale regering: veralgemeen aanvullende financiële hulp!

Voor al die mensen maakt de pluspremie van de Stad Gent een wereld van verschil. Maar uiteindelijk is dat niet meer dan een soort ‘symptoombestrijding’. Aan de basis ligt het feit dat de minimuminkomens voorzien door de federale overheid onvoldoende zijn om een menswaardig leven te leiden. In een welvarend land zoals het onze is dat ronduit beschamend.

Iedereen heeft nu de mond vol over hoe we niét terug kunnen naar business as usual eens de crisis achter de rug is; dat we lessen moeten trekken uit de impact ervan. ‘Never waste a good crisis’, #beternacorona. Wel: het allereerste wat de volgende federale regering moet doen, is werk maken van een systeem van aanvullende financiële hulp voor élke Belg in armoede, in plaats van te rekenen op de lokale overheid om daar voor te kiezen. Dat staat trouwens al twee opeenvolgende verkiezingen in zowat alle verkiezingsprogramma’s. Tijd om het ook te doén. Want het kan natuurlijk niet dat het afhangt van de stad waar je woont of je kan overleven of niet. Elke Belg gelijke rechten, dat zou evident moeten zijn.

De pluspremie kan op korte termijn worden aangevuld met een huurpremie voor iedereen die op de wachtlijst staat voor een sociale woning (Vlaanderen), meer sociale toeslagen op het groeipakket zodat gezinnen die het moeilijk hebben meer ademruimte krijgen, en het vlotter toekennen van het sociaal tarief voor internet/telefonie en nutsvoorzieningen.

De bal ligt voor open doel…

Rudy Coddens, schepen van Armoedebestrijding

Emilie Peeters, Politiek Voorzitter sp.a Gent & lid BCSD Gent

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent — 8 mei 2020

‘Sociaal innovatiefonds’: elke twee jaar 800.000 euro voor sociale projecten in Gent

Emilie Peeters is Politiek Voorzitter van sp.a Gent maar is ook lid van het ‘Bijzonder Comité van de Sociale Dienst’ van de Stad Gent, dat oordeelt over individuele hulpvragen bij het OCMW. Emilie was er dan ook bij toen het ‘Armoedebeleidsplan 2019-2025’ werd voorgesteld aan de gemeenteraad, op donderdagavond 7 mei 2020. De oprichting van een ‘Sociaal Innovatiefonds’ viel haar op.

“Door samenwerking wil de Stad nieuwe methodes vinden om armoede aan te pakken. Ik ben ervan overtuigd dat innovatie ook in dit geval essentieel is om stappen vooruit te zetten. Beleidsmakers, onderzoekers, het middenveld en burgers: elk kunnen ze ook in armoedebestrijding een essentiële rol spelen. Elke crisis (zoals de coronacrisis vandaag) toont ons dat meer samenwerking nodig is om tot een oplossing te komen. Ik heb trouwens recent zelf nog een opiniestuk geschreven waarin ik pleit voor meer overleg tussen de politiek en academici, om het best mogelijke beleid te maken voor de mensen. Rekening houden met de praktijkervaringen van het middenveld is hét medicijn tegen ‘ivoren-torenmaatregelen’; rekening houden met degelijk wetenschappelijk onderzoek is hét medicijn tegen populisme en fake news.”

Het is momenteel alle hens aan dek om een sociaal bloedbad te vermijden. Hoe meer mensen en organisaties daarover samen nadenken, hoe beter.

“Ik vroeg daarom aan Astrid De Bruycker, die als schepen onder andere bevoegd is voor Welzijn, Participatie en Buurtwerk, hoe dat precies zit met dat Sociaal Innovatiefonds. Hoe zal dat in zijn werk gaan? Wie zijn de ‘nieuwe actoren’ met wie zal samengewerkt worden? Wanneer zal het fonds starten?”

Astrid antwoordde dat het gaat om een gemeenschappelijk initiatief over verschillende beleidsdomeinen heen. “Elke twee jaar krijgt het stadsbestuur een signalenbundel van het sociale middenveld, met een stand van zaken rond welzijn en armoedebestrijding in onze stad. Dat houdt beleidsmakers – zowel lokale als bovenlokale overheden – wakker, zo kunnen we snel inspelen op nieuwe tendensen. We vonden dat we aan die cyclus ook een serieus budget moesten koppelen. We hebben per twee jaar 600.000 euro vrijgemaakt, om samen met de welzijnsactoren prioriteiten te bepalen en innovatieve acties (die het welzijn van de Gentenaars op een nieuwe manier bevorderen) te ondersteunen. Als je daar de centen bijtelt die al voorzien waren voor sociale projecten kom je aan 800.000 euro. We zijn net gestart, binnenkort hoort u daar dus zeker meer over!”

1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant” — 30 april 2020

1 mei: “Door coronacrisis is deze strijddag meer dan ooit relevant”

Een vriendin vertelde mij onlangs dat haar man zijn eerste loon als tijdelijke werkloze had gekregen: 429,51 euro voor 9,5 dagen werk. “Ikzelf werk nog, dus we slaan er ons wel door”, zei ze. Maar wat met al die mensen die er alleen voor staan? Wat met gezinnen waarin beide partners tijdelijk werkloos zijn … en dus vaak slechts één loonbrief verwijderd van armoede? Wat met mensen die niet eens een kot hébben om in te blijven?

Op 1 mei 2020 zal het precies 130 jaar geleden zijn dat de eerste ‘1 mei-actiedag’ in Europa plaatsvond. Onze ‘Dag van de Arbeid’ zal er dit jaar noodgedwongen anders uitzien, maar hij zal er niet minder strijdbaar om zijn. Normaal vieren we ‘mei-avond’ op 30 april met de kameraden, trekken we in stoet door Gent de dag nadien, luisteren we naar bevlogen toespraken en houden we een groot volksfeest achteraf. Corona maakt dat dit jaar allemaal onmogelijk. Maar dat betekent niet dat we 1 mei ongemerkt voorbij laten gaan.

Lees mijn volledige 1 mei boodschap op dewereldmorgen.be

Nieuwjaarsreceptie sp.a Gent: “Bij ons gaat het altijd en overal om solidariteit” — 1 februari 2020

Nieuwjaarsreceptie sp.a Gent: “Bij ons gaat het altijd en overal om solidariteit”

Op zaterdag 1 februari 2020 hield sp.a Gent haar nieuwjaarsreceptie, als laatste in de rij van politieke partijen in de stad. Plaats van afspraak: ‘De Meubelfabriek’, een tijdelijke invulling voor en door de buurtbewoners op de plek van de voormalige bowlingzaal en de fabriek Pauvers-Vandenberghe midden de Brugse Poort. Die liep helemaal vol met zo’n 200 leden. Onder hen alle lokale politici, oud-burgemeesters Frank Beke en Daniel Termont, én Gaston De Brie: 98 jaar jong en uitvoerig gelauwerd omwille van 76 (!) jaar lidmaatschap.

Mijn volledige speech lees je hier: https://www.s-p-a.be/media/content/attachment/20/02/01/Nieuwjaarstoespraak_Emilie_Peeters.pdf

En hier enkele persartikels:

En een filmpje:

Opinie: “N-VA de patroonheilige van de sociale huurder? Hypocrisie van de zuiverste soort!” — 12 januari 2020

Opinie: “N-VA de patroonheilige van de sociale huurder? Hypocrisie van de zuiverste soort!”

“De rotte appels moeten er uit”, stelde Vlaams minister Mathias Diependaele. “Een belangrijke overwinning voor de sociale huurders”, volgens Gents fractieleider Anneleen Van Bossuyt. N-VA spaarde de grote woorden niet na de veroordeling die sociale huisvestingsmaatschappij WoninGent dinsdag opliep. De grootste sociale woonmaatschappij van Gent kreeg een boete van 200.000 euro (waarvan 120.000 euro met uitstel) omdat ze 17 van haar 9.000 sociale woningen verhuurde terwijl die ongeschikt waren verklaard.

Il faut le faire. Cynischer wordt het niet. N-VA werpt zich plots op als de patroonheilige van de sociale huurder, terwijl ze op hetzelfde moment in de Vlaamse regering er voor zorgt dat de huurprijzen van sociale woningen stijgen. Jarenlang heeft oud-minister Homans – ook N-VA – geweigerd meer te investeren in sociale huisvesting. Dit is hypocrisie van de zuiverste soort. Eerst zelf de schaarste organiseren, en vervolgens de schuld geven aan diegene die in die context faalt. Het is wraakroepend.

WoninGent erkent dat het fouten heeft gemaakt. De situatie in de woningen waar de uitspraak over gaat, was onaanvaardbaar. De zeventien woningen zijn ondertussen opgeknapt of ontruimd, en de procedures aangepast. Maar dat neemt het probleem aan de basis niet weg. Er blijft een schrijnend tekort aan middelen voor het woonbeleid vanuit Vlaanderen.

WoninGent staat voor een enorme uitdaging. De woonmaatschappij heeft duizenden verouderde woningen. Veertig procent van de negenduizend woningen van WoninGent moet gerenoveerd worden. Bovendien zitten ook de andere sociale huisvestingsmaatschappijen in zwaar financieel weer.

De wooncrisis slaat in Gent hard toe. Onze stad heeft een goeie reputatie en is populair, heel veel mensen willen er wonen. Dat doet de prijzen voor huizen en appartementen de pan uit swingen. Steeds meer mensen kunnen daardoor niet meer op de private markt terecht. Al verschillende jaren dringt het stadsbestuur van Gent bij de Vlaamse overheid aan op meer geld voor sociaal wonen, bijvoorbeeld door het financieringsmodel van de sociale huisvestingsmaatschappijen te wijzigen. 

Daar komt niets van in huis, integendeel: er kwamen in Vlaanderen meer dan 15.000 mensen bij op de wachtlijst voor een sociale woning. Ondertussen werden dus ook de huurprijzen verhoogd. In de zogenaamde ‘startnota’ van Bart De Wever, vóór de vorming van de huidige Vlaamse regering, stond zelfs dat steden zoals Gent géén geld meer zouden krijgen voor de financiering van nieuwe sociale woningen. Dat maakt de intenties van N-VA helemaal duidelijk. Dat die partij zogezegd de kant van de sociale huurder zou kiezen, dat is de mensen blaasjes wijsmaken.

De Stad Gent daarentegen investeert de komende jaren wél stevig in het woonbeleid. Met 90 miljoen voor wonen wordt het budget verdrievoudigd. Dat is trouwens een keuze die letterlijk uit het programma van sp.a-Groen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 werd overgenomen. 37 miljoen gaat naar de bouw en renovatie van sociale woningen. Daarmee zijn onze intenties óók meteen duidelijk. 

Emilie Peeters
 Politiek Voorzitter sp.a Gent

Armoedebestrijding – Verhoogde kwetsbaarheid verdient een duwtje in de rug. — 7 september 2018

Armoedebestrijding – Verhoogde kwetsbaarheid verdient een duwtje in de rug.

Armoede is geen keuze. De overtuiging dat arme mensen verantwoordelijk zijn voor hun financiële situatie en zich er dus ook maar zelf moeten uittrekken, slaat nergens op. Armoede is de verantwoordelijkheid van de hele samenleving. Een overheid moet zijn burgers kansen geven door ze goed onderwijs aan te bieden, een job te garanderen, een goede zorg aan te bieden en kwalitatief te laten wonen. Enkel zo kan vermeden worden dat de plaats van je wieg je toekomstbeeld bepaalt, en kan kansarmoede de wereld uit geholpen worden. Mensen voor wie het moeilijk is om te participeren in de maatschappij worden actief opgespoord en krijgen een extra duwtje in de rug. Financieel door de uitkeringen op te trekken tot boven de armoedegrens en rechten automatisch toe te kennen, maar evengoed emancipatorisch door in te zetten op opleidingen, welzijn en werk.

Wat goed werkt moet behouden blijven, maar er moet ook steeds op zoek gegaan worden naar nieuwe benaderingen. Zo vormen we als Stad en OCMW een hub voor sociale innovatie.

Project noodkopers start nu ook in de Rabotwijk — 5 augustus 2018